KONCERT ORATORYJNY

Krzysztof JABŁOŃSKI – jeden z najwybitniejszych polskich pianistów, absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego. Urodził się we Wrocławiu, a naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 6 lat. W roku 1980 – jako najmłodszy uczestnik - zajął piąte miejsce na Międzynarodowym Konkursie Premio Dino Ciani w Mediolanie, po którym Nikita Magaloff (przewodniczący jury) zaprosił go do udziału w swoich kursach mistrzowskich w Genewie. W roku 1985 Jabłoński zdobył III Nagrodę na XI Międzynarodowym Konkursie im. F. Chopina w Warszawie. W latach 1988-1992 zdobył szereg nagród na międzynarodowych konkursach pianistycznych w: Palm Beach (USA), Monza (Włochy), Dublinie (Irlandia), Tel-Avivie (Izrael) - Złoty Medal A. Rubinsteina, Nowym Jorku - Nagroda specjalna im. Jorge Bolet'a, Calgary (Kanada). Intensywna działalność koncertowa na estradach całego świata, jaką rozpoczął w roku 1985 trwa nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Do niezwykłych wydarzeń artystycznych w karierze Jabłońskiego należy współpraca z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie w latach 1999-2006 w ramach której wykonywał muzykę do spektaklu baletowego Fortepianissimo oraz oryginalną wersję dramatu lirycznego C. Debussy'ego Peleas i Melizanda. Grał na historycznym fortepianie (Erard) w Filharmonii Narodowej w Warszawie z Orchestra of the 18th Century pod dyrekcją Fransa Brüggena. Występował z Berner Symphonie-Orchester, Jenaer Philharmonie,  Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR. Był gościem Grand Teton Music Festival w USA. Został zaproszony przez Andrey'a Boreyko do wykonania Prometeusza Scriabina z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz Duesseldorfer Symphoniker. Do najświeższych wydarzeń w kalendarzu artystycznym Jabłońskiego należą koncerty z Lahti Symphony Orchestra pod batutą Atso Almila, recital z Arto Norasem, wspólne recitale z Andrzej Jagodziński Trio, recitale towarzyszące Szczytowi NATO w Krakowie czy Recital w Senacie RP otwierający obchody Roku Chopinowskiego w Polsce, zaproszenie do wykonania muzyki Chopina wspólnie z Baletem Opery Wiedeńskiej do choreografii Georgio Madia podczas Wiener Opernball 2010 oraz koncerty z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach pod batutą Jerzego Maksymiuka oraz Krzysztofa Pendereckiego należą do najważniejszych wydarzeń artystycznych ostatniego roku w kalendarzu Jabłońskiego. Rok 2010 przyniósł artyście szereg zaproszeń do uświetnienia recitalami i koncertami wraz orkiestrami obchodów Roku Chopinowskiego w wielu ośrodkach muzycznych na całym świecie.
Jest założycielem duetu Chopin Duo (z T. Strahlem – wiolonczela). Wspólnie z Konstantym Andrzejem Kulką obaj muzycy tworzą Kulka Trio. Od 2005 roku Jabłoński jest członkiem Kwintetu Warszawskiego. Kameralistyka stała się ważną częścią działalności artystycznej artysty. Występuje regularnie z wybitnymi instrumentalistami i wokalistami.
Nagrywa dla radia i telewizji w wielu krajach. Ma w dorobku wiele płyt wydanych w Niemczech, Japonii i w Polsce. W ramach Wydania Narodowego Dzieł F. Chopina w redakcji prof. J. Ekiera zarejestrował komplety Etiud, Preludiów, Impromptus, a także Wariacje i Krakowiaka. Wraz z Kwintetem Warszawskim nagrał Kwintety fortepianowe G. Bacewicz i J. Zarębskiego a z T. Strahlem oraz K.A. Kulką komplet dzieł kameralnych Chopina.
Jabłoński zajmuje się także pedagogiką. Prowadził klasy fortepianu w Akademiach Muzycznych we Wrocławiu i Katowicach. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest regularnie zapraszany do prowadzenia wykładów, kursów mistrzowskich oraz udziału w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych.  Był jurorem XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, International F. Chopin Piano Competition in Asia oraz The Seventh National Chopin Piano Competition of the United States. W 2010 roku był przewodniczącym Jury w The Third Canadian Chopin Piano Competition, a w kwietniu 2010 członkiem Jury XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina w Warszawie.

Jerzy MAKSYMIUK – dyrygent, kompozytor i pianista. Studiował kompozycję pod kierunkiem Piotra Perkowskiego, grę na fortepianie u Jerzego Lefelda oraz dyrygenturę w klasie Bogusława Madeya w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jest laureatem wielu konkursów muzycznych m.in.: Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy, Ogólnopolskiego Konkursu Improwizatorskiego w Katowicach, Konkursu Kompozytorskiego im. A. Malawskiego w Krakowie oraz Konkursu Kompozytorskiego im. G. Fitelberga w Katowicach.  W latach 1970-72 był dyrygentem w Teatrze Wielkim w Warszawie. W 1972 stanął na czele zespołu wyłonionego z Warszawskiej Opery Kameralnej, który, od 1973 pod nazwą Polska Orkiestra Kameralna doprowadzony na szczyty wykonawczej perfekcji, zyskał międzynarodowy rozgłos.  Zespół ten w 1984 przekształcił się w orkiestrę Sinfonia  Varsovia.  W 1973 Jerzy Maksymiuk podjął współpracę z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, z którą odbył tournées m.in. po Austrii, a w 1974 i 1976 – po Stanach Zjednoczonych. W latach 1975-77 stał na jej czele jako pierwszy dyrygent i kierownik artystyczny. Sukcesy odniesione podczas pierwszego tournée z Polską Orkiestrą Kameralną w 1977, zwłaszcza w Anglii, zaowocowały kontraktem na nagrania płytowe w firmie EMI i licznymi występami z orkiestrami brytyjskimi, m.in. z London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, English Chamber Orchestra, Scottish Chamber Orchestra, BBC Philharmonic Orchestra, Philharmonia Orchestra, Royal Liverpool Philharmonic Orchestra. Artysta występował również gościnnie z takimi orkiestrami jak: Israel Chamber Orchestra, Los Angeles Chamber Orchestra, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, Orchestre National de France, Sydney Symphony Orchestra, Calgary Symphony Orchestra, Buffalo Symphony Orchestra, Indianapolis Symphony Orchestra. W 1979 wystąpił z Polską Orkiestrą Kameralną w Carnegie Hall w Nowym Jorku, w 1981 odbył z nią kolejne wielkie tournée koncertowe po Japonii, Australii, Nowej Zelandii, Stanach Zjednoczonych i Niemczech. W latach 1983-93 stał na czele BBC Scottish Symphony Orchestra w Glasgow. Z zespołem tym koncertował także w Polsce – w  Krakowie, Wrocławiu, Bydgoszczy i w Warszawie, również na Festiwalu Warszawska  Jesień (1985, 87). W 1990 debiutował na koncertach BBC Proms w Royal Albert Hall w Londynie. Podjął też współpracę z English National Opera, z którą przygotował premiery Don Giovanniego W.A. Mozarta (w 1991) i Zemsty nietoperza J. Straussa (w 1993). Jerzy Maksymiuk jest wybitnym promotorem muzyki współczesnej. Przez wiele lat współtworzył Festiwal Warszawska Jesień jako członek Komisji Repertuarowej. Z jego inicjatywy powstało wiele utworów dla Polskiej Orkiestry Kameralnej. Jego działalność w Wielkiej Brytanii, wysoko ceniona przez krytykę, przyniosła mu tytuły: w 1990 - doctora honoris causa Strathclyde University w Glasgow i dwukrotnie laureata Gramophone Award: w 1993 - za The Confession of Isobel Gowdie Jamesa MacMillana (EMI) oraz w 1995 - za II i III Koncert fortepianowy Nikołaja Medtnera (Hyperion). W 1993 otrzymał honorowy tytuł Conductor Laureate BBC Scottish Symphony Orchestra. W Polsce jego nagrania wielokrotnie otrzymywały Nagrodę Fryderyka: 1996 - za album nagrany z Polską Orkiestrą Kameralną, 2002 - za album "Fryderyk Chopin - Wydanie Narodowe", 2003 - dwie nagrody w kategoriach: Muzyka Współczesna i Najwybitniejsze Nagrania Muzyki Polskiej za album z muzyką H.M. Góreckiego,   a  w 2004 - za album z muzyką W. Lutosławskiego. Ponadto został uhonorowany m.in. Nagrodą Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1971), Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (1976), Nagrodą Ministra Spraw Zagranicznych (1979), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1998), Złotym Medalem Zasłużony Kulturze - Gloria Artis (2005), Diamentową Batutą Polskiego Radia (2006) oraz Nagrodą "SuperWiktora" (2007).