Polish
English
KALENDARZ
zwiń hide calendar
pokaż cały miesiąc
MENU
KASA BILETOWA

telefon:

+48 (12) 619 87 33
+48 (12) 619 87 21 wew. 33

czynna


wt. - pt. w godz. 14-19, sb. - nd. godzinę przed koncertem

 REZERWACJA

tel/fax:

tel. +48 (12) 619 87 22

e-mail:

KALENDARIUM

KONCERT ORATORYJNY

2018-03-02, Piątek
19:30

miejsce: Sala Filharmonii

cena biletów:
60 zł
45 zł
30 zł
Zarezerwuj bilet
fot. I. Fodor
powiększ

wykonawcy:

Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
Charles Olivieri-Munroe – dyrygent
Iwona Sobotka – sopran
Elżbieta Wróblewska – mezzosopran
Pavlo Tolstoy – tenor
Marek Gasztecki – bas
Teresa Majka-Pacanek – chórmistrz


 



repertuar:

Giuseppe Verdi – Messa da Requiem

 

W koncercie nie jest przewidziana przerwa.

Historia Messa da Requiem Giuseppe Verdiego zaczyna się po śmierci Gioacchino Rossiniego, 13 listopada 1868 roku. Verdi zwrócił się do swojego wydawcy – Ricordiego, żeby ten zaproponował kilku włoskim kompozytorom skomponowanie, w hołdzie zmarłemu Mistrzowi,  Requiem – każdy miałby napisać jedną z części mszalnego cyklu.
Tak zrodziła się część Libera me, Domine. Powstałe siłami trzynastu autorów dzieło miało być wykonane w pierwszą rocznicę śmierci twórcy Cyrulika sewilskiego. Niestety, do wykonania nie doszło. Do idei Requiem dla Rossiniego powrócił dopiero Helmuth Rilling, wykonując utwór w Stuttgarcie w roku 1988.    

Wspomniana część, Libera me, Domine, stała się kilka lat później zwieńczeniem Messa da Requiem Verdiego, komponowanej jako omaggio dla narodowego poety włoskiego – Alessandra Manzoniego. Prawykonanie dzieła odbyło się 22 maja 1874 roku, w pierwszą rocznicę śmierci poety, w kościele San Marco w Mediolanie, pod dyrekcją kompozytora.
Jako „rasowy” twórca operowy Verdi odczytał łaciński tekst mszy za zmarłych w konwencji libretta operowego. Dlatego też w jego Requiem spotykają się dwa światy: świat operowo-teatralnego ekstrawertyzmu i świat religijnego introwertyzmu, profanum i sacrum, sceniczna wystawność i liryczne, nabożne skupienie. Messa da Requiem składa się u Verdiego z siedmiu części głównych; ich podział wyznaczony został przez tekst słowny.  
Verdiego krytykowano za niereligijny styl czy nadmierną operowość, uobecnione w jego Messa da Requiem. Ostry sąd wartościujący przyszedł ze strony Hansa von Bülova, zwolennika Wagnera, który zarzucił kompozytorowi deprawację włoskiego smaku artystycznego i ubieranie opery (w kategoriach opery odczytał Requiem Verdiego) w sztuczne dlań szaty duchowne. Na pomoc Verdiemu przyszedł – co ciekawe – Johannes Brahms, dodajmy: autor Niemieckiego requiem. Zauważył, że takie dzieło jak Messa da Requiem mógł skomponować tylko prawdziwy geniusz.

Nikt jednak nie ujmował muzyce Verdiego piękna poruszającego słuchaczy. Nie można zapominać, iż łaciński tekst umuzycznił twórca na wskroś włoski, którego pejzaż duchowy oświetlało słońce gorącego Południa. Natura Italii wpisała się w kulturę. Z ognistym temperamentem i con amore.

Małgorzata Janicka-Słysz

 


Iwona SOBOTKA rozpoczęła swą międzynarodową karierę zdobywając Grand Prix i pierwszą nagrodę prestiżowego Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Królowej Elżbiety w Brukseli (2004). Jest również laureatką pierwszej nagrody Konkursu Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie, Grand Prix i nagród specjalnych Konkursu Wokalnego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy oraz pierwszej nagrody East and West International Artists Audition w Nowym Jorku.
Występowała niemal we wszystkich krajach Europy oraz w Japonii i obu Amerykach, w tak prestiżowych miejscach jak Sala Filharmonii Berlińskiej, Konzerthaus w Wiedniu, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Salle Pleyel w Paryżu, Royal Albert Hall w Londynie, Palais de Beaux Arts w Brukseli czy Suntory Hall w Tokio.
Na scenie operowej zadebiutowała w Paryżu, gdzie w sezonie 2007/2008 wcieliła się w rolę Ygraine z opery Bachus i Ariadna Paula Dukasa. W kolejnym sezonie powróciła do Opéra National de Paris rolą Pierwszej Damy w Czarodziejski flecie W. A. Mozarta oraz zadebiutowała na deskach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie jako Zuzia w operze Stanisława Moniuszki Verbum Nobile. W Mediolanie i Monachium stworzyła gorąco przyjętą przez publiczność i krytykę rolę Vespiny w operze Josepha Haydna L’infedeltà delusa. Wystąpiła również podczas Schleswig Holstein Music Festiwal, wcielając się w tytułową rolę w operze Halka Stanisława Moniuszki oraz Liu z Turandot Giacomo Pucciniego. W bieżącym sezonie zadebiutowała jako Violetta z opery Traviata Giuseppe Verdiego, w reżyserii Roberto Skolmowskiego, przygotowanej przez Operę i Filharmonię Podlaską w Białymstoku.
Iwona Sobotka jest powszechnie doceniana za interpretacje polskiego repertuaru wokalnego, w szczególności dzieł Karola Szymanowskiego. W roku 2004 ukazała się jej pierwsza solowa płyta wydana przez wytwórnię Channel Classics ze zbiorem pieśni Karola Szymanowskiego, wyróżniona przez Polską Akademię Fonograficzną nagrodą Fryderyk za najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej. Inne płytowe rejestracje to kolejne albumy z pieśniami Szymanowskiego, nagrane dla wytworni EMI Classics z udziałem City of Birmingham Symphony Orchestra pod dyrekcja Sir Simona Rattle‘a oraz wydane przez Polskie Radio pieśni nagrane z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Kazimierza Korda. W roku 2010, na zaproszenie Piotra Anderszewskiego, artystka wzięła udział w cyklu koncertów „Szymanowski Focus”, propagując muzykę kompozytora m.in. w Wigmore Hall w Londynie oraz w Carnegie Hall w Nowym Jorku.Iwona Sobotka jest absolwentką Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie oraz Escuela Superior de Música Reina Sofía w Madrycie, gdzie kształciła się pod kierunkiem wybitnego artysty i pedagoga Toma Krause.

Elżbieta WRÓBLEWSKA – absolwentka warszawskiej Akademii Muzycznej im. F. Chopina, w klasie prof. Krystyny Szostek-Radkowej. Jest laureatką Konkursu Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie, Konkursu Wokalnego w Dusznikach Zdroju oraz Międzynarodowego Konkursu Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu.
Zadebiutowała na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w 2001 roku partią Olgi w zrealizowanym przez Akademię Muzyczną przedstawieniu Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego. Następnie wzięła udział w prowadzonym przez Alberto Zeddę kursie Accademia Rossiniana 2003 w Pesaro we Włoszech, po którym wystąpiła jako Delia w Podróży do Reims w ramach Rossini Opera Festival.
Od 2003 roku jest solistką Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie zadebiutowała jako Arsace w Semiramidzie Rossiniego. Na scenie WOK występuje w operach Mozarta jako Dorabella (Così fan tutte), Cherubin (Wesele Figara), Annio (Łaskawość Tytusa), Ramiro (La finta giardiniera), Ascanio (Ascanio in Alba), Farnace (Mitridate, Re di Ponto), jako Rosina w Cyruliku sewilskim  i Angelina w Kopciuszku Rossiniego oraz jako Awdotia Romanowna w operze Bernadetty Matuszczak Zbrodnia i kara.
Współpracuje z Teatrem Wielkim – Operą Narodową (Varvara w Katii Kabanowej Janačka, Vlasta w Pasażerce Weinberga — w tej roli wystąpiła w prapremierze opery podczas Festiwalu Operowego w Bregencji, Annina w Traviacie Verdiego, Delia w Podróży do Reims Rossiniego, Guwernantka w Damie pikowej Czajkowskiego, udział w Via Sancta Włodka Pawlika oraz w spektaklu Michała Znanieckiego Mandragora, Doremik w Magicznym Doremiku Marty Ptaszyńskiej), z Teatrem Wielkim w Poznaniu (Rosina w Cyruliku sewilskim, Jadwiga w Strasznym dworze Moniuszki i Cherubin w Weselu Figara Mozarta), a także z Operą Śląską w Bytomiu (Orfeusz w Orfeuszu i Eurydyce Glucka) oraz z Operą Podlaską i Teatrem Wielkim w Łodzi (Jadwiga w Strasznym dworze Moniuszki).
Jest cenioną wykonawczynią muzyki kantatowo-oratoryjnej (ponad 20 dzieł m.in. Bacha, Haendla, Haydna, Caldary, Mozarta, Rossiniego, Beethovena, Mahlera) oraz liryki wokalnej kompozytorów polskich i zagranicznych. Posiada w swoim repertuarze również wiele kompozycji współczesnych. Występowała w wielu krajach europejskich oraz w Korei, Japonii i Stanach Zjednoczonych.
Laureatka Nagrody im. A. Hiolskiego w kategorii Debiut Operowy sezonu 2002/2003 za partię Arsace w Semiramidzie Rossiniego. Zdobywczyni dwóch nagród Fryderyk 2015 za nagraną z sekstetem wokalnym muzyki współczesnej proMODERN płytę Where are you. Pieces from Warsaw.

Pavlo TOLSTOY – absolwent Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej, w klasie jednego z najwybitniejszych śpiewaków – Romana Witoszyńskiego. Jeszcze jako student otrzymał angaż do zespołu Opery we Lwowie, gdzie śpiewał do 2005 roku. Na tej scenie występował jako m.in. jako Beppo w Pajacach R. Leoncavallo, Leński w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego, Alfredo w Traviacie G. Verdiego, czy Stefan w Strasznym dworze S. Moniuszki.
Od roku 2007, przez kolejne dwa lata występował na scenie Opery Wrocławskiej jako Ferrando w Cosí fan tutte i Tamino w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta, Alfredo w Traviacie G. Verdiego, Alfred w Zemście nietoperza J. Straussa, Rodolfo w Cyganerii G. Pucciniego, a także jako Młody król w Hagith oraz Pasterz w Królu Rogerze - w realizowanych przez Operę Wrocławską inscenizacjach oper K. Szymanowskiego.
Ostatnią z wymienionych ról kreował również w Teatrze Marińskim w Petersburgu, na festiwalu  w Edynburgu oraz w Gran Teatre del Liceu w Barcelonie.Od początku sezonu 2007 pracuje w Opera Nova w Bydgoszczy. Współpracuje także z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie. W lipcu 2013 roku występował na Savonlinna Opera Festival w Finlandii.
Śpiewa w operach W.A. Mozarta, G.Pucciniego, G. Donizettiego, G. Rossiniego, G.Verdiego,A. Ponchiellego, czy A. Tansmana. Posiada w repertuarze również utwory oratoryjno-kantatowe, m.in.: w Requiem W.A. Mozarta i G.Verdiego, Stabat Mater G.Rossiniego, Mszy uroczystej Ch. Gounoda,III Symfonii Pieśń o nocy K. Szymanowskiego.
Współpracował z takimi dyrygentami jak: Valerij Gergiev, Miguel Gomez Martinez, Łukasz Borowicz, Vladimir Kiradjiev, Michał Dworzyński, Antoni Wit, Paolo Olmi, Patrick Fournillier, Will Crutchfield oraz reżyserami: Mariusz Treliński, Laco Adamik, Roberto Skolmowski, Marek Weiss-Grzesiński, Tomasz Konina, Michał Znaniecki, David Pountney.

Marek GASZTECKI – absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu. Jeszcze w czasie studiów debiutował w tamtejszym Teatrze Wielkim rolą Tezeusza w Śnie nocy letniej B. Brittena. Nagrodzony na międzynarodowym konkursie w Tuluzie, otrzymał pierwsze angaże w operach w Darmstadt i Norymberdze. W repertuarze posiada około 80 ról operowych i około 40 partii koncertowych, od klasyki po muzykę współczesną. Występował m.in. jako: Leporello w Don Giovannim W.A. Mozarta, Daland w Latającym Holendrze R. Wagnera, Brogni w Żydówce J.F. Halévy’ego. Za te role otrzymał tytuł „Młody Artysta Roku 1994” magazynu „Opernwelt”. Odniósł sukces w mediolańskiej La Scali w Czarodziejskim flecie Mozarta (dyr. R.  Muti), Trojanach H. Berlioza (dyr. Sir C. Davis), Salome R. Straussa (dyr. Myung Whun Chung).
W dorobku ma występy gościnne w Brukseli w Śpiewakach norymberskich  Wagnera (dyr. A. Pappano), w Zurichu w Weselu Figara Mozarta (dyr. N. Harnoncourt), w Detroit w Latającym Holendrze (dyr. J. Mauceri), na festiwalu w Edynburgu w Mazepie P. Czajkowskiego (dyr. K. Petrenko), w Doktorze Fauście F. Busoniego (dyr. K. Nagano) podczas Festiwalu w Salzburgu i w Paryżu w Kobiecie milczącej R. Straussa (Ch. von Dohnányi), w Amsterdamie w Wozzecku Berga oraz w Królu Rogerze Szymanowskiego (oba dyr. H. Hänchen), w Tokio w The Vision of Lear T. Hosokawy w partii tytułowej (zarejestrowana przez NHKTV oraz na CD), a także w Hamburgu, Frankfurcie i Stuttgarcie.
Koncertował w Europie, Japonii, Chinach, obydwu Amerykach oraz Izraelu, wykonując m.in.: Requiem Verdiego z Orkiestrą Symfoniczną z Osaki (dyr. T. Honna), Stabat Mater Rossiniego z Filharmonikami Izraelskimi (dyr. M. Rodan), Gurrelieder Schönberga z Nacional Orquesta Sinfonica d’España (dyr. G. Pelvahnian), Mszę głagolicką Janačka z orkiestrą Accademia Santa Cecilia (dyr. Myung Whun Chung), VII Symfonię G. Mahlera z China Philharmonic Orchestra (dyr.Liu Long), Mszę Nelsońską J. Haydna (dyr. M. Gielen) z Filharmonikami Berlińskimi oraz Mszę h-moll J.S. Bacha z orkiestrą Maggio Musicale Fiorentino (dyr. I. Bolton).

Charles OLIVIERI-MUNROE - począwszy od sezonu 2015/2016 Dyrektor Artystyczny i Główny Dyrygent Filharmonii Krakowskiej. Jednocześnie od 2011 roku piastuje stanowisko Pierwszego Dyrygenta Orkiestry Filharmonicznej Południowej Westfalii. Od 1997 roku Maestro jest także Dyrygentem Honorowym Orkiestry Filharmonii Północnoczeskiej w Teplicach, a od 2005 roku pozostaje dyrygentem gościnnym Orkiestry Festiwalu w Round Top (Teksas).
W poprzednich latach Charles Olivieri-Munroe pełnił funkcję Głównego Dyrygenta podczas Colorado Crested Butte Festival i Dyrektora Artystycznego niemieckiej Inter-Regionales Symfonie Orchester (2008), w latach 2001-2004 był Głównym Dyrygentem Słowackiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej, a w okresie od 1993 do 1995 roku obejmował stanowisko asystenta dyrygenta Karlsbad Symphony Orchestra.
Maestro jest znany ze swojego talentu i charyzmy, międzynarodowa prasa docenia go za nowatorskie interpretacje słowiańskiego repertuaru i za wrażliwość na czystość brzmienia orkiestry. Dyrygent występował na pięciu kontynentach z najlepszymi światowymi zespołami, w tym z Izraelską Orkiestrą Filharmoniczną, Orkiestrą Filharmonii Czeskiej, Orkiestrą Symfoniczną Montrealu, Berlińską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Filharmonii w Sankt Petersburgu, Duńską Radiową Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie, Królewską Orkiestrą w Brukseli, orkiestrami symfonicznymi w Budapeszcie, Toronto, Oregonie, Nowym Jorku, Sydney, Amsterdamie, Frankfurcie, Atenach, Istambule, Lizbonie, Tokio, Seulu i Santiago (Chile).
W 2001 roku dyrygent zadebiutował w operze, dyrygując Falstaffem Giuseppe Verdiego na scenie Opery Komicznej w Berlinie. Od tego czasu dyrygował Don Giovannim Wolfganga Amadeusza Mozarta w Mediolanie, Aidą Verdiego w Teatro Fenice w Wenecji na festiwalu Lago di Como, występował też w Praskiej Operze Narodowej i Praskiej Operze Państwowej. W 2010 roku objął kierownictwo muzyczne nad spektaklem Żywot rozpustnika Igora Strawińskiego, wystawianym przez Warszawską Operę Kameralną. W lutym 2014 roku poprowadził w Teatrze Antonina Dvořáka znakomicie przyjęte przez krytykę wykonanie Genowefy Roberta Schumanna.
Urodzony na Malcie, dorastał w Toronto, gdzie studiował fortepian u znakomitego pedagoga, Borisa Berlina, w Królewskim Konserwatorium Muzycznym i na Uniwersytecie w Toronto. Trzykrotnie został laureatem stypendium rządowego w Ontario, które pozwoliło mu wyjechać na studia dyrygenckie do Akademii Muzycznej im. L. Janáčka w Brnie, gdzie uczył się pod kierunkiem Otakara Trhlika. Pracował również pod okiem Jiri Belohlavka i odbył dwa kursy wakacyjne w L’Accademia Musicale Chigiana w Sienie, gdzie miał okazję współpracować z takimi profesorami jak Ilia Musin i Yuri Temirkanov. W 1997 roku Charles Olivieri-Munroe odebrał grant w wysokości 20 tysięcy dolarów od Rady Sztuki Kanady. Jego kariera dyrygencka została rozpoczęta przez pasmo zwycięstw w międzynarodowych konkursach, na czele z pierwszą nagrodą na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym Praska Wiosna w 2000 roku, gdzie otrzymał także nagrodę wytwórni Supraphon Records, jak również nagrody Miasta Praga i Czeskiego Radia.
W 2013 roku dyrygent odebrał nagrodę Asian Pacific Brand Foundatuion, której laureatami byli przed nim m. in. Hillary Clinton, Nelson Mandela, Steve Jobs, Michael Schumacher i Mark Zuckerberg.
Charles Olivieri-Munroe nagrywa dla takich wytwórni jak SONY, RCA, Red Seal, NAXOS, SMS Classical i Naïve Records.



Wersja do druku
Tworzenie stron - Fabryka Stron Internetowych Sp. z o.o. CMS - FSite

© Filharmonia Krakowska 2010

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika). Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki.Akceptuję